Tablaya yeni başlayan kursiyerlerin beklentisi çoğu zaman hızlı kalıplardır; oysa ilk dönemin hedefi başkadır. Bu dönemde her vuruşun aynı ve net çıkması üzerinde durulur.
Birinci ayda oturuş, el düzeni ve iki üç temel vuruş çalışılır.
İkinci ayda vuruşlar hecelerle birleştirilir ve basit kalıplar kurulur. İlk ay sonunda kısa bir değerlendirme kaydı alınır.
Üçüncü ayda bir döngü, yavaş tempoda baştan sona çalınır. Bu dönemde hız değil netlik ölçülür.
Süre kişiye göre değişir; günde on beş dakika düzenli çalışan bir kursiyer haftada bir kez uzun çalışandan hızlı ilerler.
Parmaklarda ve avuç içinde hassaslaşma görülür; bu dönem kısa çalışmalarla atlatılır. Ders dışında günde iki kısa bölüm yeterlidir.
Vuruşlar arasındaki ses farkı ilk haftalarda belirsizdir; kayıt bu farkı görünür kılar.
Hece söyleyerek çalışmak ilerlemeyi belirgin biçimde hızlandırır. Hece söylemek eli ve kulağı birlikte çalıştırır. Hedefler haftalık olarak yazılır ve derste gözden geçirilir.
İlerlemenin ölçüsü bilinen kalıp sayısı değil, bir kalıbın kaç dakika bozulmadan sürdürülebildiğidir.
Bu süre deftere yazıldığında gündelik çalışmada görünmeyen gelişme fark edilir. Ölçüm ayda bir yenilenir. Üçüncü ay sonunda ilk eşlik denemesi yapılır.
Derslerimizde ilk üç ay vuruş netliği ve hece sistemi üzerine kurulur.