Tabla, birlikte çalınan iki ayrı davuldan oluşan bir çalgıdır ve ikisi tek bir bütün gibi düşünülür. Sağ elin çaldığı küçük gövde ile sol elin çaldığı büyük gövde farklı görevler üstlenir.
Küçük gövde ahşaptandır ve belirli bir sese akortlanır. Bu özellik onu çoğu ritim çalgısından ayırır.
Büyük gövde metal ya da kil olabilir; sesi pes ve esnektir. Avuç içiyle uygulanan basınç bu sesin perdesini değiştirir.
İki derinin ortasında siyah bir tabaka bulunur. Bu tabaka, derinin belirli bir sesi net biçimde vermesini sağlar.
Deriler kayışlarla gövdeye bağlanır ve gerginlik bu kayışlarla ayarlanır. Ayar, akordun temelini oluşturur.
Çalgı ezgi taşımaz ama perdeye sahiptir; bu yüzden eşlik ettiği çalgının tonuna göre akortlanır.
Tabla dağarı sözlü bir sistemle aktarılır. Her vuruşun bir hecesi vardır ve kalıplar bu hecelerle söylenir.
Bu özellik, çalgıyı elinde olmayan bir kursiyerin bile çalışmasını sürdürmesini sağlar. Geleneksel olarak yere oturularak çalınır ve oturuş, tekniğin doğrudan parçasıdır. Bugün klasik dağarın yanında pop ve caz dağarında da kullanılır. Derslerimizde tabla, hem geleneksel hece sistemiyle hem çağdaş kullanım alanlarıyla birlikte öğretilir.